| تبليغات | X |
|
مآخذ: کتاب رخنه در اسرارمتافیزیک، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید زهد در لغت به معني پارسايي، پرهيزگاري و اعراض از دنيا آمده است. از ديد عارفان و وارستگان، ترك حلال دنيا بخاطر ترس از حساب آن و ترك حرام دنيا بخاطر ترس از عقاب آن، زهد گفته ميشود؛ به عبارت بهتر عدم خوشحالي در صورت بدست آوردن دنيا و عدم ناراحتي بخاطر از دست دادن دنيا را زهد گويند. اساس زهد، ترك دنيا و رو آوردن به آخرت است، پس لازم است ابتدا دنيا را بشناسيم تا با آگاهي، آن را ترك نمائيم. دنيا به اسامي مختلفي خوانده ميشود از جمله: طبيعت، عالم فيزيك، عالم ملك، عالم شهادت، عالم خلق، عالم اضداد، عالم محسوسات و عالم ظلمت. طبيعت در مقابل ماوراءطبيعت، فيزيك در مقابل متافيزيك، ملك در مقابل ملكوت، شهادت در مقابل غيب، خلق در مقابل امر، اضداد در مقابل يگانگي، محسوسات در مقابل غيرمحسوسات و ظلمت در مقابل نور است. دنيا را با چهار عامل حاكم بر آن يعني زمان، مكان، انرژي و ماده ميشناسيم. دنيا و هر آنچه در آن است وسيله و ابزاري براي رسيدن به آخرت ميباشد، از اين رو مولاي عارفان حضرت علي (عليهالسلام) ميفرمايند: «دنيا وسيلة سواري مؤمن است كه او را به سوي پروردگارش كوچ ميدهد، پس سواريهاي خود را اصلاح كنيد تا شما را به پروردگارتان برساند.» دنيا در اصل پلي براي عبور از عالم ذر به عالم برزخ است. دنيا كشتزار آخرت، ياور آخرت و نيكو مركبي براي آگاهان است. حضرت علي (عليهالسلام) ـ آن زاهدترين بندگان حق ـ ميفرمايند:«همانا دنيا سراي گذر است و آخرت جاي ماندن، پس از گذرگاه خود براي ماندگاه خويش توشه برگيريم.» ملك پستترين و پايينترين مراتب در جهان هستي ميباشد. مولي الموحدين حضرت علي (عليهالسلام) ميفرمايند:«دنيا از آن رو دنيا نام گرفته كه پستترين (پايينترين) چيزهاست و آخرت از آن رو آخرت ناميده شد كه سزا و پاداش در آنجاست.» ناپايداري و فاني بودن نيز از ويژگيهاي ديگر اين عالم ميباشد، لذا حضرت آدم (عليهالسلام) به فرزندش شيث وصيت فرمود:«به دنياي فاني دل مبنديد، زيرا من به بهشت جاويدان دل بستم اما با من وفا نكرد و از آن بيرون رانده شدم.»
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام آبان 1386ساعت 9:28 توسط ثریا
|
|
درباره وبلاگ  من ثریا یکی از دانش آموختگان علم ریکی هستم.این وبلاگ برای آشنایی بیشتر با ریکی ایجاد شده است.
|
