|
خود را از ديگران كمتر دان . خلق را به خير خود اميدوار گردان . به چشم حقارت در هيچكس منگر. دنيا پرست مباش . سبكبار و آزاده باش . حريص مراقبه ونيايش باش . زبان به دشنام مگشاي . با نيكي و نيكويي ، دلها را اسير خود كن . كسي را به افراط ستايش مكن . تا نخوانندت ، مرو . مفروش آنچه را نخرند . در گذار تا در گذرند. آنچه ننهاده اي ، بر مدار . ناكرده را كرده مدان . لاف گناهان خود را مزن . از داده خدا بخور و به ديگران بخوران . براي مال، سخن خود را مفروش . امانت نگاه دار . از صحبت فرو مايگان بپرهيز. غم دل با كسي گوي كه از غمت بكاهد . دوستان رابه عيبشان آگاه كن . سلاحي بساز از سخاوت و مدارا. دل پاك دار تا به مراد دل رسي . به عيب خود بينا باش. به ديدار زنده و مرده برو. خلوت را دوست بدار. داشته هايت را با ديگران تقسيم كن . بكوش تا دوباره متولد شوي . گوهر مي خواهي ؟ دل دريايي طلب كن . هيچكس از جوي حقيري كه به مردابي مي ريزد مرواريدي صيد نخواهد كرد .
+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم اردیبهشت 1386ساعت 23:10  توسط ثریا
|
|
|