چشم سوم با اسامي مختلف خوانده مي‎شود. از جمله: چشم دل، چشم درون، چشم دانش، چشم بصيرت، چشم شهود، چشم يگانه، چشم معرفت، چشم معرفت بين، چشم برزخي، چشم عقل، چشم فكر، چشم معنوي، چشم قلب، چشم دريا، چشم سرّ، چشم باطن، چشم باطن بين، چشم خرد، چشم برزخ ملكوتي، چشم بصيرت باطني، چشم بصيرت مثالي، چشم بصيرت ملكوتي، چشم بصيرت نفس، چشم غيبي ملكوتي، چشم ملكوت، چشم ملكوتي برزخي، ديده‌ي بصيرت، ديده‌ي دل، ديده‌ي دريا، ستاره‌ي شرق، كبوتري از ملكوت، چاكراي ششم، چاكراي پيشاني، چاكراي گورو، چاكراي آگيا، دروازه‌ي اثيري، مركز پيشاني، مركز ابرو، مركز فرمان، نقطه سياه، تيسراتيل، تري كوتي، تري وني، موكتا تري وني، جنانترا، شيوانترا، برومادهيا، برامي‎ريها، دودال‌كانوال، نوكتي ساودا، آجنا و ...

چشم سوم بدان سبب گويند كه چشم‌هاي فيزيكي راست و چپ را اول و دوم در نظر گرفته و دو تا حساب شده‌اند، پس اين ساختار، چشم سوم نام گرفته است. در زبان انگليسي نيز براي آن معادل همين عنوان يعني Third eye به‌كار مي‌رود.

چشم دل، عنواني است كه بيشتر در ادبيات و عرفان به‌كار مي‌رود. معادل عربي آن «بصرِ قلب» است كه در احاديث و روايات نيز به آن اشاره شده است. نبي گرامي اسلام، حضرت ختمي مرتبت، سيد و سرور كائنات ـ كه سلام و صلوات بر او و خاندانش باد ـ مي‌فرمايند: «نيست بنده‌اي جز اين‌كه براي قلبش دو چشم است و آنها ديدني نيستند و با آنها عالم غيب مشاهده مي‌گردد. هر آنگاه خداوند اراده فرمود خير بنده‌اش را، مي‌گشايد چشم دلش را و مي‌بيند آنچه غايب است از اين چشمان»(عبادت عاشقانه، ص 77)، هم‌چنين سيد ساجدين حضرت امام سجاد عليه‌السلام مي‌فرمايند: «هر كس را دو چشم سرّ و باطن است كه با آن غيبها را مي‌بيند و چون خداوند به بنده‌اي اراده خير فرمايد، چشم‌هاي باطن او را مي‌گشايد.»(سوخته، ص 92)